Cahillerden Kaçış

Akılla ger ve çek; işte yalın gerçek.

Germekle çekmek kolay, bilmek ise zordur.

Bilgi, sancıdır rahminde aklın; ağlayan bir bebek.

Cahile hayat kolay, bilene zordur.

Bilgi ağır yüktür, dağlar küçük, o büyüktür.

Cehalet tüy gibi göklerde, bilgi yerde gömüdür.

Sesler özgür ve gür, kelimeler ölüdür.

Bilgi sev der insana; cahil haykırır, öldür!

Bilgi acıdır, hem soğuk hem sıcak

Izdırap yağmur, tufan ve sağanak

Bildikçe gider korkular, gelir korkuluklar

Parmaklıklar ardından hüzünle bakar bilgi

Cahil şen, şakrak; elinde silgi... kalem katili.

Zalim ile kardeştir cahiller

Denizde damla olsa, ayaklanırdı sahiller

Bakın! Ufukta göründü cahiller ordusu

Kaçın! Onurla nura doğru,

alçaklardan, göklere doğru.