Çakıl Taşları

Bir gece avuçlarıma koysalardı

tüm yıldızları gökyüzünden toplayıp

Hepsini saçının tellerinin ucuna bağlardım

özene bezene tek tek

Sonra karşısına geçip

gözlerine dalardım

zamanı yudumlamak için ,

Kadehimde kırmızı şarap ,

kulağımda eskimeyen bir şarkının nağmeleri ,

Ellerimde tuttuğum yalnızlığı

çöp bidonlarına dağıtırdım sokak sokak

Aç bırakılmış kedilerin önüne atardım örneğin ,

bir daha geri dönmesin diye hiç ,

Islak sonbahar yüzüme vurduğunda

ağlamazdım seni beklerken belki

Umut düşlerdim yarınlar için ,

en sevdiğin şarkıyı söylerdim mırıldanarak ,

Çağlayan ırmaklar ,

ötüşen kuşlar ,

yamaçlarda eriyip hızla aşağı düşen kar

Tanığımız olurlardı imza atmadan ,

kanat çırpardı sahilde öpüşen tüm martılar .

Düşünsene ,

ay ışığında yürüdüğümüz o karanlık geceyi ,

elini tutamadan

Yokuş aşağı inerken koşarcasına ,

ayağımıza nasıl da dolanmıştı çakıl taşları

Daha o zaman söyleyecektim sana ama

beceremedim işte ,

seviyordum oysa

Çoktan içime düşmüştü gözlerin ,

biliyorum yangın yerine dönmüştü yüreğim

Kim bilir belki fark etmiştin de belli etmiyordun ,

naza çekiyordun kendini..

Şimdi aklıma geliyor neden sendelediğin ,

önüne bakmıyordun yürürken sen

Acaba benim tutulmuş dilime mi takılmıştın yoksa ,

yoldaki çakıl taşları yerine ?

Neler bulup çıkarıyorum önüne gördün mü ,

duy ve hisset , ne çok şey yaşamışız ?

Farkına yeni varıyorum daha ,

zamanı paylaşıp havuzlu çeşmeden su içtiğimizin,

Aynı havayı koklayıp ,

renk renk çiçeklere birlikte baktığımızın..

Masanın bir tarafında sen ,

öte tarafında da ben ,

aramızda isli yanan mum

Ben anlattıkça sen dinliyorsun ,

sen anlattıkça ben dinliyorum

saatler boyu

Başka gezegende sanıyorum kendimi ,

çoktan kopup gitmişiz oralardan

Garson gelip ?bir isteğiniz var mı ?? diye soruyor ,

işte o an birden uyanıyorum ;

Sıcacık gülüşün var ya ,

bir bilsen nelere değer ,

yalnızca onu , hiç unutamıyorum .

Eğer günaydının olacaksam her sabah ,

hiç uyumaz nöbet tutardım başında

Kır çiçeklerinin kokusunu doldurup avuçlarıma ,

senin yastığına serpiştirirdim

Pembe manolya yapraklarından yorgan yapardım

üstünü örtmek için gecelerce

Seni sevmeden yaşamaktansa ,

dünyaya hiç gelmemeyi tercih ederdim ben..

Tut ki öldüm sana doyamadan ,

tut ki kapatıp gittim gözlerimi bir gün ansızın

Meleklerin suratına bile bakmazdım ,

orada bile yalnızca seni düşlerken ,

Sakın unutma ,

seni çok seviyorum ama

çağırmazdım yanıma öyle hemencecik ,

Yine de sağlıkla yaşamanı dilerdim ,

sensizliğimin kapısında

özlemle seni beklerken .

08 / 2009 SIĞACIK