Çalan Çanlar Çalsın Yare

yare yar diyemedim

ben

taksiratta buda

varmış

geçiyor günlerim

bir bir

ne umut var ne bir

ışık...

kahreden değil tek

zaman

kader de yoksun

sevdadan

ben neyliyem bu

dünyayı?

beni benden aşktan

çalan...

dönüyor boşu

boşuna

nefessiz soluk

misali

atılan her kulaç

mahkum

yokluğunda

hasretliğe...

yar dedim yar

edemedim

güzelliği kabus

gibi

can derdine düşmüş

sanki

güzel günler gelmez

artık...

geri kalan ruhsuz

beden

posası çıkmış ak

keten

hayat denen ömür

denen

kül oldu daha

ölmeden...

canım benim olmasa

da

çalan çanlar çalsın

yare

dermansız derdim ne

çare?

yaşamak mı pare

pare?...

(Berlin,01.04.2014)