Çalıkuşu

Bir deniz

En mavisinde mevsiminin

Gölgesinde binlerce güneş ışığı

Yüzünü solduran sadece karanlık

Gece, yıldızlardan mahrum

Çünkü ay tüm ışığını bir kadına emanet etmiş

Kadın sevdalı, gözleri deniz

Ağlıyor sebepsiz

Bir delikanlı

En soğuk rüzgarında mevsimin

Rüyasında çalıkuşu

Fısıldadığı başka kuş var mı diye

Aklı çıkıyor

Bulutlar yağmurdan azade

Bütün yaşlar o delikanlının gözlerinde

Bir yaprak dökümü

En hazin sonunda yazın

Kararıyor lambalar

Güneşi gözleriz diyemeden insan

Çığlık, yakarış, yok oluş

Elinde saman kağıdı

Kalemi camdan

İşliyor bütün acısını

Derinden, candan

Bir son

En doyulmaz anında aşkın

Topraktan uğultu

Bu kadar yeter çalıkuşu

Yuvana kon..