Ç/alınmış Aşk

*Bizi öldürmeyen şeyler, bizi güçlü kılar.

Nietzsche*

Aşk derin yara almaksa

Ve devanın eli uzaksa sana

Çırpınışın yırtmıyorsa bulutlanmış karanlığı

Sevda sandalı kaburgalarıyla kıyıya vurmuşsa

Kara hüznün geçit vermiyorsa aydınlığa

Çözümsüz dirayetin boşa çabalıyorsa yüreğinle

Umuda tutunmaya mecal bulamışsan

Kuyruğunu beyaz beyaz sallayan bilinmezlik

İpini kaderinle yapacaklarına bağlamıştır aşk

Beyninde siren sesleri çalarken

Gücün tükenmişliği ağaran saçlar arenasına

Çıkarmışsa seni tekilliğine

Güvensizlik esir etmişse insan yanını

Geçmişten miras alıp dünde kalan aklını

Yarına deyip kovaladığın sevgili hayali

Kayar üstüne devrildiğin sahil kumları gibi

Efkar çöreklenince gözlerine kanlı

Anlarsın yalnızken aşk cefalı

Ve bilerek acıyla ladesleşmekse aşk

Ve sevda aynı dalın iki karanfil çiçeği gibi

Büktüğünde boynunu aspirin kokulu suda

hapsedilmişlik duygusu dayanılmaz olunca

Sevgilinin solgun duran vedası üstüne

Tozlanmasın diye atılacak çarşafını bekler aşk

Sonrası fırtına ertesidir ya hani

Ölümüne dingin ölümüne sessiz

Yüreğin yaralı ama yaşayacağı bilirsin

Teşhis mantığından

Unutulmamak için unuttun sende

Biraz direnç biraz da zaman kırıkları teninde

Yaşarsın d/olacaklarla kefen cebinde bekler aşk

Bir şey değişmiş sende unutulan

Ve adına tecrübe dedikleri

Ç/alınmış hata lüksünle

Artık hayatında yanlış seçimlere yer yok

Ve seni seveni sevmek olmalıdır aşk

Basra'ya.... 01nisan10