Çam Sakızı

susma

avazın çıktığı kadar söyle türkünü

güneşi uyandıralım

çözülsün buzları ihtiyar zamanın

seyretme

zar zor ektiğin tohumun çürümesini

dokun

ki...meyveleri zehire durmasın

badesiz kadeh gibi düşmesin ellerinden gönlüm

saatler

sensizliğe

bensizliğe

bizsizliğe

vurmasın

durma

takati bitene değin dizlerinin koş

yıldızları toplayalım

boynumuza gerdanlık

başımıza taç dizelim

aldırmadan elin yangısına

ve bir silgi

ve bir kalem

silinmez denen alnımızn yazgısına

dur

sus

bırak

güneş uyusun yatağında

yıldızlar dönsün göğün raksında

bakma gel deyişime

gör deyişime

duy deyişime

say ki

bir rüyayı hayra yordum

say ki

hayalleri yokuşa sürdüm

biçare gönlüm ve ben

hayatı memata dürdüm

bir çam sakızım bile yok