Camın Kırılacak Siyonizm

İçim Türkiye

Bir zamanlar olduğum çocuk var

İçime sığamayan içimde

Bir çocuk çok afacan

Çok afacan bir çocuk

Bir eli ezan seslerini açıyor

Sapan öbür elinde

Tebessümlerine bomba düşen çocukları

Zekeriya ve Yahya'ları

Kan revan bakışları görünce

Ateşten bir cımbız

Etini koparıyor sanki

Sanki o değil

Karınca yuvalarına kırıntı koyan

Bir türlü durmuyor

Horoz gibi ötüyor çoğu zaman

Ben onu tanıyorum

Sakalı bıyığı terlese bile

Elindeki sapanı asla bırakmayacak

Siyonizmin camını kırınca

İşte o zaman rahatlayacak

Ben onu tanıyorum

Mazluma yardım etmek var soyunda

Yönü yarası

Gazze'ye doğru koşuyor

Hecelediği uzaklık

Bir elif bir kafiye boyunda