Cancağızım.........

Ayırmaz gözlerini her dem yollarda,

İçinde kırık buruk sancılar her ağladıkça

Ya sabır çekiyor parmaklarıyla...

Alışmış yüreği gama tasaya

Her gün gördüğü serçe kuşları

Dost dediği arkadaşları

Yüzü çizgi çizgi

Yıllar yollara yer açmış gibi

Oysa yalnız

Eski tozlu sandığında

Eskimeye yüz tutmuş resimler arasında

Eline aldığı her resim

Acısıyla tazelenen

Ninemin suratında

Nemli ıslak bir duruş

Sevgili eşi hayat sırdaşı

Şimdi koynunda yatıyordu toprağın ..

Diline takıldı ikisine ait aşk şarkısı

Ah çekti geçmişe dönük...

Umudu tüketmiş, hayaller sönük...

Yüreği keder dolu, ağıt oyalı

Yasına dayanmış ninem

Efkâr boyalı evin

Evlat hikâyeymiş

Oğul yalan

Ölse de edecekler malını talan

Ya sabır çekiyor ninem,

Eşine sesleniyor

Yine yalnızım

Kaç bahar geçti

Sözüm söz sana

Az kaldı

Kollarına varmağa

Az kaldı

Cancağızım

Cananın olmaya az kaldı...