Ç/anlar Alıyor Beni Benden

bahçe çiti geceden açık

firarın şiirsel resmi uçuşan yapraklar

telleri zorlamış düşüncem

köpekler tırmalamış gece kadar esrarengizliğimi

hani koşunca güneşi tutacağını sanmak

hani bir gece yıldızlardan göğe yol bulmak

olasılıkları hesaplamak ya da içi gezegen d/olmak

rüyaların sana gelmesi çağırmadan sen

ağaçlardan adını silkelemek

olgunlaşmış bir meyveyi yer gibi

gözlerinden dalmak okyanusa

telde asılı çanla uyanmak

her gün biraz daha ölüme

köpeklerin su kabı kadar sade

bahçemi saran çimenler

oysa içimi yeşerten şu aşk

zaman çanına meydan okuyor

bulutlar halka oluyor yan yana

yağmurları getiriyor her bahar göğüme

bunca yoğunluk ve ardındaki gülümseme

sıcak ellerini çağrıştırıyor

gülümsüyor -uğursuzluğa mahkum- baykuş bile

ruhumu topluyorum ben her firarda

kendimden yine kendime bir yolculukla

çiti usulca kapatıyorum bu defa

gölge etmesin diye elin kemi

sakinleşiyor rüzgar

bağrında sessiz fırtınalar

her sabah bahçeyi süpüren

şu içimdeki çocuk

kurumuş yaprak sesleriyle fısıldıyor

insanlar da mevsimler gibi

sıcak soğuk, gelip geçici

bitmez sandığım yolları kısaltan

güneş gibi ısıtan gözlerinin etkisi

evimin perdesi açık, lambada alev

ocak dediğin cancağızım

okyanusun dibinde tüter

gelsin soframa ıslak neşem

bu bahar da yeşersin bahçem

yüreğinden yüreğime dökülen her lokma

sahibine şükür secdesi

ateşi cehennemden alınmış yangınlarımın

cennete uzansın serinliği

varsın kaynasın kazan

ben hiç böyle huzur duymamıştım

sevdan içimi yakmadan önce

ibrahim' e selam

işte şu kırmızı kan

yüreğimdeki mührün

hala taze, hala sıcak

bugün gibi

sen gibi

biz gibi...