Cansın Sen....

Sen

Sen zamanın koynunda soğukken ümitlerim çıka gelen

Tellerini titreten yüreğimin konuğu

Umulmadık sevileri yaşadığım

Gönül gözüm, yürek sözüm

İki gözüm...

Sen,

Dokunuşları asude can

Ağrıların mesulü canan

Sen gözlerinde eriyen

Zihnimin yitikliği...

Sen,

Kenetlenen ellerimin ortağı

Ayrı yerlerde aynı yürek çarpıntım

Uzaklığı hiç sayan

Sadakat kelebeğim...

Sen,

Sofrasında zeytini bölüştüğüm

Ah sen yastığına usulca döküldüğüm

Uykusunda suretine öldüğüm

Ömrümün eşsizi yar...

Sen,

Kaybına can olduğum

Yaşarmayan gözünde kızarığım

Civanında ölümleri tanıyan

Sukut ile Yaradan'a sığınan...

Sen,

Zor günümde desteğim

Yitiğimde uğrağım

Elasında meskenim

Ömrümün aşikârı

İncitmeyen gülünü

Dev yürekli sevgilim...

Sen

Yürek bileşkesi erdem,

Samimiyetinde uyandığım

Yüzümün temiz suyu

Tuzsuz gözyaşım

Kabahatsiz tek yanım...