Çare Varmıki Dostlar
günün birinde kopar yapraklar
işte ecel geldi kaçış yok dostlar
üstüne bastığımız bu topraklar
bizi misafirliğe çağırır dostlar
kolun kanadın kırılmış ölümden kaçılmaz
yazılan yazılar asla bozulmaz
çaresi yok yolcuyuz dostlar
ev sahibini bekletmenin ne anlamı var
bize akşam gelmiş sabaha yolcuyuz
kalanlar sırasını beklesin dostlar
çırpınmak nafile ecel kapıda
sabahı bulmadan yolcuyuz dostlar
yeni gelirken güzeldi bu dönyaya
gitmek niye hüzünlüdür acaba
başka çaresi varmıki dostlar
sırası gelen yolcudur dostlar
ardınsıra bıraktığın eserler
iyilikler seni daima besler
şeytana uydunsa vay haline
azaba gidersin onun peşinde
atalarımız ne güzel söylemiş
bizi uyandırmak için seslenmiş
at ölür meydan yiğit ölürse nam kalır
namını bırakabilene ne mutlu dostlar
dönyamalı çare değilki olsun
çareyse zenginler ölümden kurtulsun
insan oğlu acdır güzü doymaz
ölünce geride kalır tüm varlıklar
belki sözüm incitir sizi dostlar
gerçeği budur bilmeyenmi var
tanıdıklarımız büyüklerimiz hani
ölümden kurtulan varmıki dostlar