Çare/s/b/iz

en ilk önce eski bizden başladım

bizden kalan beni sana

senden kalanları bana

ve seni bize aradım.

hokkabazlık değildi amacım

seni bulacaktım

oysa göz yanılgını bile bulamadım

seni bize bulamadım

yanılgıyı mütakiben

geldiğin yere baktım

gittiğin ufka daldım

ayak izlerini öptüm kokladım

senden bir nebze aradım

köpeklik değildi amacım

oysa senden bir zere bile duyamadım

seni bize bulamadım.

avuçlarımı mevlaya açtım

kaldırıp başımı semaya baktım

bizden ben kalalı

senli bize toprak gibi açtım

bir rahmet gibi seni yağdıracaktım

olmadı yapamadım

gün aynı senli günlerdeki gibi

gök ışıl ışıl sema mavi inci dibi

bilmiyorlar senin bizi terk ettiğini

görmemişler senin gece gittiğini

bi yerlerde güzel görünmek için sana

güneş karın dolusu sırtarıyordu bana

şaklabanlık değildi yaptığım

sanırsam en büyük soytarılığı yaptım

ama seni bize bulamadım.

heralde halimin haddini aştım

belkide herşeyi zıttınla öğretmendedir

seni hala bulamayışım...