Çarmıhta Esrik Düşünceler...

Gözlerin vardı, kaçak pasaport örneği

Sınırlarıma hesapsızca dalan...

Asırlar sonra bir yabancıya,

Merhaba demişti lal dilim

Yaşam almıştı bakışlardan masumluğu

Soluksuz beden,

Çarmıhta esrik düşüncem...

Karlı yolların uzun yokuşlarında

Kaldı yorgun masumluk

Çocukluğumdan dem vuran

hasret çok uzakta artık...

Ah o burnu soğuktan kızararak

Akan çocukluk

Şimdi bir daha olmayacak o en saf yolculuk...

Takvimlerin küskünlüğü tazeyken henüz

Olamazdık bir bedende iki ten...

Ve o an bilirdim ki

Sen bende bensiz gezen,

Ben yıllarının acısına en büyük merhem...

Sonu olmayacak sebepsiz hikâyem bitmemişken...

Nefesinden dinlerken hafifletilmiş mektuplarımı

Ayrılık ezgileriyle karşılaştım boğuk boğazında

Kimsesizliğimi alır mısın diye haykırdım

Güldü adımlarına hız vererek...

Uzaklaştığında nöbetimi Azrail devraldı ellerinden...

Derecesiz başıboş iklimlerimin

İsimsiz zamanlarında, anlara asıldı idam kararım

Yeşerirken saatlerine

taktığım darağaçları aşk sızlanarak

yokluğundan doğuyor şimdilerde...

Yanılgılarımın çıplaklığıyla kaldırdım

başımı düşümden...

Uzağına düşen yüreğimle

ne yana dönsem hep sen...

Fatih Erol--Songül Karadağ Taştan...

Ortak yapımıdır...