Cehennem Kapıları

Rüyada sanmıştım kendimi

Oysa sahici bir cehennem.

Ateşlerin içinde sarıldık.

Kömür karası teni

Gecenin kardeşi sevdiğimin.

Yıkıldı tüm evler bir bir

Sevdiğini arayan kadınlar gelince.

Son nefesini verirken rüzgar

Okşadı yaprakların tenini..

Ve kıyamet koydular adını

Kurşun yağmur gibi

İşlerken yüreklere..

Işığını söndüren yıldızların

Tüm dağa,taşa olan sitemi

Nehir kıyılarına salmıştı kendini...

Ne varsa her şeyi gördük

Bir tek nasıl öleceğimizi bilemedik

Beklide bunu bilseydik

O zaman tanrıları sevmezdik..

Ahtapotlar,kuşlar,ve masallar

Birer matem havasında

Ölü çocukları taşıdılar.

Toprak;

Kül tarlası ve acılı

Şu zavallı anaların ağıt'ı

Zebani kulağına gidince,

Sıyrıldı elbisesi kadınımızın,

Kurbağa ve kahkaha seslerinde

Ay parça parça savurdu külünü,

Söndü ışığı lacivert renkli kadının,

Irzına geçilen ki; yalnızca güneşten doğanlar.

Bir yanımız tutuşurken,alevler içinde

Bir yanımız yatırıldı yere, sere serpe,

O gece cehennemin gözlerini gördüm,

Gözler ki; armağan etmiş bize ölümü

Ama kuşkusuz kurtuluşu da,

Çünkü hala yananlar var

Yandıkça bağıran adamlar ve kadınlar

Bir birlerine son defa baktılar..

Şam,beyrut,filistin ve ülkem

Yüz yıllardır ateştedir kirvem..