Çekip Gidersin

İşte yine ordasın

Korku ve kuşkularınla baş başa

Üstelik yapayalnızsın...

Yalnızlık deniz gibidir

Hangi sahili sonu

Hangi sahili başlangıcıdır

Bilemezsin...

Terk edilişler...

İhanetler...

Sevdikçe çektirilen acılar

Yürek sızıları

Kan olup akan gözyaşları

Sahiplendirir yalnızlığı

Vazgeçemezsin...

Artık onun esirisindir

Öylesine kanıksarsın ki yüreğindeki prangayı

Bütün iyiler kötü

Bütün güzellikler çirkin

Bütün doğrular yalandır

Güvenemezsin...

Bütün şiirler senin yalnızlığını yazar

Bütün şarkılar senin yalnızlığını söyler

İçin acır...

Yüreğin sızım sızım olur

Gözlerin ışıltısını

Aynalar güzelliğini unutur

Kahrolursun...

Ansızın bir martının denize dalması gibi

Şiir şiir bir adam düşer içine

Çıkartıp atmak istersin

Sen istedikçe senin diğer yanın

Sarmal sarmal sarılır

Kopamazsın...

Önce gözlerin ışıltısına

Aynalar eski güzelliğine kavuşur

Bilirsin ki o adamın içindesindir

Bilirsin ki o adam seni düşünüyordur...

Özlendikçe... Önemsendikçe...

Sıyrılırsın yalnızlığından...

...Ve bir günün bir akşamı ....

....Çekip gidersin...