Çeksin Tabip Çeksin N'olur Bu Yaradan Elini
Çeksin tabip çeksin n'olur bu yaradan elini
Öldürecek derdi gamı koklamadan yâr tenini
Günlerimiz bitti biter saramadan yâr belini
Kimse bilmez ahvalimi döksem de gözden selimi
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Bu han garipler hanıdır burda ruşen kim biline
Yükü lâl-ı gevher mi ki her cefakâr şen biline
Derdime derman biline gönlüme ferman biline
Dest-i derunum deline toprağım üstüm serile
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Nerde kalır mihmaneler ey canı yoklukla dolan
Başka varım yok ki verem kim sözümüz bildi yalan
Yok divanem döndürecek çarkı felekler de talan
Gül dibi har diz boyu zar oldu mu yar herze bulan
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Susturamam methiyemi yüzseler bitmez arımız
Bilmeseler kıymetimiz yok yere çıkar canımız
Görmeseler efkârımız anlamasalar zarımız
Mahşere kalsın davamız kalmasın yarsız narımız
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Bir vefasız aldı canım zor yükü attım ferağım
Yâr ne kadar yalvarayım bak yine senden ırağım
El ne satarsa satsın yok benim bezim tarağım
Pek bilemem ol divandan kalfası değil çırağım
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Şimdi bu zat-ı muhterem kendini Ozanca sanır
Kimler adını biliyor mahlasını kim tanır
Düşmüş de aşkın narına yanışından utanır
Bir sevdanın uğruna bin cefaya katlanır
Can cana candan içelim beyhude candan geçelim
Göklere kanat açalım diz dize gülşen biçelim
Ozanca/İZMİR