Cemre Bakışlım

Biliyorum küçüğüm gam yağıyor gecene

Hiç yıldız olmaz mı ki semanın kucağında

Yarım kalan sevgiler yakışmazken hecene

Mutluluk kokar aşın hayalî ocağında

/ Cemre bakışlım korkma diner bu fırtınalar

Büyüdükçe savrulur uçuşurken turnalar/

Yalpalayarak gelir çakırkeyiftir baban

İlk annene sataşır ezilirsin sancıdan

Sanki karşında el var insandan çıkmış yaban

İki büklüm olursun kıvranırken acıdan

/Unutma, tut aklında toz pembe değil hayat

Yere sıkı basarsan vermez sana zayiat/

Sevgi ile beslenir o küçücük yüreğin

Ki ne çok kırılgandır cam gibi hassas, naif

Bilmezler mi acaba mutluluktur ereğin

Sırrını çözmek kolay bu değildir ki keşif

/Herkes kendi derdinde insanlık unutulmuş

Ağlama ne olursun haysiyetler yontulmuş/

Hani yalnız gecelik ve çıplak umutlarla

Atmıştı sizi evden her yer nasıl karanlık

Gökyüzüne çizdiğin şefkatli bulutlarla

Gidecektin uzağa, inanmıştın bir anlık

/Ah yaralı küçüğüm , gönlün hançerle dolu

Saplanıp kalmış orda tıkanmış sevgi yolu/

Kabuslar peşi sıra dizilirken uykunda

Uyanırsın korkuyla dostundur gözyaşların

Sonra hayaller başlar görülmeyen ufkunda

Kağıda sarılırsın akarken sözyaşların

/Cemre bakışlım susma, lâl olmasın sözlerin

Durgun deniz misali durulmasın gözlerin/

Ocak / 2013

Yüreğimde beslenen çocuklara ve çocukluğuma...