Cenneti Çalan Çocuk

...

(Yaklaştım

Aynaya yüz

Ve gittim kıvrımlarımdan

Öyle uzağa..)

...

...

Eskinin bir yerinde

Dizimde yarayken hala

Düşlediğim her figür

Ellerim küçük

Ve sığarken bir kapı aralığına

Güneşi tuttum kırmadan

Gördüm güldüm

Bıraktım gitmedi

Sevdim

Bir ağaç gövdesi sandım

Bütün dünyanın birleştiği yer

Uyudum kucağımda kaldım

Kendime kendim

Soluğuna yaslandım rüzgarın

Düş fosili

Koca bir masal iliştirdim

Gözlerimin kenarına

Aklımdan bir anka kuşu tuttum

Mavi deniz sonra

Kırmızı çiçek

İnsan

Cennet anlattım

Gördüğüm her meleğe

Durmadan yalnız kaldım

Gece olmaya yakın

Annemin elini tuttum

Gözümü kapattım...

Bir rüya gördüm

Duvar kenarı - siyah -

Eski bir ceket - mavi -

İki çocuk

Esmer kavruk

Yerde serili bir adam

Ak sakallı

Bir kedi geçti sonra

Siyah sevimsiz

Ceket yere düştü

Adam kalktı gitti

Cenneti arkasına taktı

Çocuklar elmaları dişledi

Ağladılar

Ve gittiler

Ve gittiler

Korktum

Gözlerimi açtım

Annemin gözlerine baktım

Sonra bir sabah

Pencereden dışarı baktım

Rüyamı gördüm

Çocuklar

Dişlenmiş elmalar

Ve giden Cennet

...

Çocuktum

Ağladım

Elimde elma

Düşümü ç/almasınlar diye

Cennet'i çaldım

Tanrı beni affet!

.....