Cenneti Çekeriz

Ne çok anlatır gözlerin

Yazılmamış şiirleri

Kalemi kıran cesaretim, mevsimsizliğime düşerken Eylül

Avuçlarıma biriken ılıcak sular kadar derin

Tutsak bir öykünün miadıyım gibi

Sıfır noktasında zamanın

Hicaz akşamlar sesleniyorum

Çökertirken geceyi omuzlarıma

Zifir muhabbetsizliğin lal düşüyüm

İçimde portesiz notalar

Hangi sese basacak parmaklarım bilmiyorum

Ve

Biliyorum bütün şarkılar senin

Geceden yazılan, gece gözlerin kadar serin

De ki

İnadına süslenecek ay dibine o çilingir sofrası

Bir köşede düş

Bir köşede dudakların akacak bana dair, alnından kurşunlarken yoksunluğu

Ölüm bile hoş gelecek adama

Belki belki de dökerken son yudumu saki

Zemzem niyetine çekip kadehi

Gözlerimizi şahadet edeceğiz

Dudaklarımız vedalaşırken yanık bir ezgi gibi, yakarak geçmişi

Dumanı tütecek şehrin belki kızıl bir yangın sonunda suya küsen alev misali

Yanarız da eyvallah

Üfleyip yağmur bulutuna

Közümüzü savururken poyraza

Gideriz de

Sırtımıza yüklediğimiz sen

Genzimize saklandığımız ben

Metruk bir bağ evinde

Siyah üzüm tanelerini biriktirip, tespih misali

Dizeriz geçmişi kırıp,mavi kınnaplara

Cenneti çekeriz

Elhamdülillah...