Cennetime Hoş Geldin

/Bugün cenneti sermiş ayaklarıma

Hıçkırıklarıyla göğü çınlatan bebek/

Köşe kapmacada ebe olmama telaşıydı

Aşksız hayatın monoton koşuşturması

Kalbim yalnız bana aitti o zamanlar

Üleştirilemeyen sevdalarım vardı

Ha bir de siper aldığım çatık kaşlar

' Aşk sana hiç mi uğramaz' demişti Betül bir gün

Dudak kıvrımlarımın küçümsemesinde kaldı o üç harf

Dağlar devrildi sonra,

Okyanus suyu dindirmedi göğsümdeki yangını

Aptal bir gülümseme yerleşti yanak çukurlarıma

Göz yuvarlarımda öyle bir parıltı, güneşe eş

Ey aşk!

Hoş geldin...

Ekimin on ikisiydi sonbahar,

Güz dönemecinde alamadım virajı

Aklımın çarmıhına gerdikten sonra gözlerini

Buğusunda kayboldum günbegün sevgili!

Savaşın orta yerinde mayına basmadan

Yaşamak gibiydi seni düşünmek

Adrenalin tavan yaparken bedenimde

Beynimin işlevleri ters yöne dönen zaman sarkacı

Yüz yirmi saniyeye eşitlendi bir dakika

Ve ben her saliseme gömdüm bakışlarını

Alın yazım,

Bilmezdim sensizken hayat olduğunu

Sol yanımdaki volkan patlamalarından anladım

Yaşıyorum...

Ve eğer lavlarım eritmiyorsa sözyaşlarımı

İçmiyorsam aşk kadehinden hayat iksirini

Bombalanıyorsa sığındığım limanım

Düşüyorsa gökten yıldızlar dilek tutmadan

Elimde değilse elin

Gözümde değilse yüzün

İşte o an,

Ölmüşüm ben

Ölmüşüm yâr ölmüşüm...

Nisanın yirmi yedisiydi bahar,

Bir bebek merhaba dedi ömür saltanatına

Avuç çizgilerime mimlendi kaderi

Büyüdük...

Tahtı sol yanımda tozlanmaya yüz tutmuşken

Surlarını aşıp fethetti aşılmayan kaleleri

Acem halısına dokudum sevdamın motiflerini

Sen bana 'şeker mi şerbet mi bal acem kızı' derken geceleri

Yudum yudum içtim sesinin ezgisini yâr,

Buram buram sen koktu nefesim

/Bugün nisanın yirmi yedisi bahar

İyi ki doğdun sevgili

Cennetime hoş geldin!/

27/04/2013

Doğduğum gün, doğduğun gün diğer yarım...