Çernobil Üzerine

Bu kış yoksul halk sofrasında

Bir demlik çay olarak yaşadım.

Kirli alüminyum kaplar'da

Ve küçük bardaklar'da

Bıraktım birer birer

tanelerimi.

Kömür karası bedenim

Üzerimdeki zehiri

İhbar edemeyecek kadar çırakdı;

Büyük insanlar

Galler'de koyunların

Bulgaristan'da çocukların

Karadeniz de solan yapraklarımızın

Farkında bile olmadılar.

Ey

Aç gözlü yılanlar...!

Kaburgalarını görmekteyim

Fakir halkların,

Kanserli çocukların,

Damlayan göz yaşlarını

Akıtmaktayım

Yapraklarıma,

Temizleyebilmesi

Umuduyla

Üzerimdeki

Pis kokunuzu.

Onca soruyla geldim

Tükendim her bir yudumda,

Artık ölüm zamanı

Susmalı ve savrulmalı

Karadeniz kıyılarına,

Bu kış bir tutam çaydım

Kahvehanelerde,

Televizyonlarda,

Çıtır simitlerin yanı başında.

Şimdilerde

Çernobilde bir vakkayım

Aç gözlü Avrupalıların

Dramla son bulan

Oyunlarının

Hopa'da katledilen

Küçük bir parçasıyım..