Çeşmenin Başındaydı O Yar
bedeller var ödenmesi gereken hayatlarda
biliyorsun
da ödemek istemiyorsun
dünyanın en sade şiirini ben yazacağım
sadesini severim dondurmanın
belki ondandır
okumadan yazıyorum
yazdıkça okuyorum
ne garip, yeni farkettim
van gogh'u ben besteledim
albinoniyi tuallere ben çizdim
schopenhauer da okudu
ben ben değilim,
sen beni yanlış anladın
o sen ben
tersten oku istersen
aynı sokağa çıkar
bu yollar hep aynı
ben dünyaya geldiğimden beri...
senin için farklı mı sanki?
benden önce farklı mıydı sanki?
seksenlerin türk filmleri kadar sıkıcıyım
farkındayım
ben yeni türk ırkıyım ve geliyorum
fatih devretti sana
şanlı tahtını
sen; keyfini sür!
alaman arabalarında geziyorum
evet farkındayım
tüm bakanları eziyorum
mutluyum!
(mutlu muyum?
o zaman neden hiç duramıyorum
yerimde)
düşüneceğim de
hele bugünü bir savuşturayım
çok önemli işlerim var
bakarım mısralara
boş boş, bozkırlardan
tüter dumanı gürültüsüyle
hele kendimi bir kurtarayım bugün
yarını ve ertesinde
yine aynı gündeyim, buluşalım
ve karışalım kalabalıklara
sarılıp, baş sallayalım
durma sakın haydi bugünü de kovalayalım
ben giderim
o gider
ki sonu yoktur bu yolların
çıkmaz yollarda kayboldum
çıkışları arıyorum
sanma sakın
ne önde ol ne geride
dedi büyüklerim
'vardır bir hikmeti' de sende bana, olur mu?
sen var ya ah sen
yaktın, yıktın
tek sorumlusu sendin bu yaptıklarımın (yaşasın!)
der avuturum
da yetmez ardı gelir
bu tünellerin, bu karanlıkların
bilmem neden? ki farketmiyor zaten
tek hususiyetim varsa şu dünyada
o da hiç merak etmemem... dir...
bir şiiri daha bitirdim (laf aramızda)
püfffff! ne gündü be!
şu elimi yüzümü bir yıkayayım.
14.06.2012