Cevapsız Bırakma Beni
cevapsız bırakma beni
sevmezsen
al götür kimsesiz bir çocuğa ver
seversen
gecenin kadife soluğunda sesine sar
kurtar gürültünün kelimesizliğinden
kalbimin kılcal damarlarına işlemiş yalnızlığımı
tut ucundan
ve ya herhangi bir yerinden tut hayatımın
cevapsız bırakma beni
ben sana denize kavuşmuş bir nehir gibi dökülürüm
sonbaharda evini terk etmek için sararmış bir yaprak gibi
düşerim avuçlarına, öp avuçlarındaki ruhumu
susmak istediğin şeylerden susarız belki
anlatmak istediğin şeyleri anlatırız
koşmaktan deliren atlar gibi dört nala
çarparız bizi biz yapacak ne varsa bulduğumuz
bulmaksak da biz oluruz belki
cevapsız bırakma beni
biliyorum yorgunsun
uzun bir hikayeden çıkıp geldin bu şiire
biliyorum yorgunum
bir şiire bir kafiye daha yamayacak mürekkebi kalmayan
bir kalem gibi, al tüket beni defterine, akıt kanımı
ne karalarsan onunla karala bütün siyah şeyleri
kıskandıracak kadar
çünkü senin esmerliğin kırgın bir yüzyılın
en yaşanılası mevsimidir
çünkü senin sesindeki şarkı kaldırır kalbimi dansa ancak
cevapsız bırakma beni