Ceviz Sandığı

İşlemeli ceviz sandığında

bir kutsal emanet gibi

lacivert kadife elbise

siyah topuklu terlikler

bahardan arta kalan

yağmur kokusu gibi

yakıyor içli şarkılar gibi içimi

hatıralarda soluyor resimler gibi

sararmış yapraklara benziyor

hüzün artıyor aksine azalmıyor eksilmiyor

olmuyor olmuyor işte

yerin dolmuyor yaran kanıyor

sancılar dökülüyor bugüne yarına

boşluğun hortum gibi çekiyor içine her şeyi

savuruyor kırıyor büküyor

avuntu halinde bir yaşamak çıkıyor

ömür yolundan

güneşi kırık dökük

ziyası solgun ışığı matem yüklü

öylesine işte........