Çeyiz Lekesi

Hadi gel bu gece...

Daha görmeden güneş beyazını en renksiz halinle gel...

Tozlar yutuyorum dilimin tüy köklerinde kalan

Siyah poşet içinde hayvan postu hala sıcak

Bir kaç damla kan dökülüyor çeyizden bozma oyaların üzerine

Uğursuzluk bu!

Sana bana ona herkese ses veriyorum

Ve diğer yanda kabartıp kulak zarımı yontuyorum tırnaklarımı

Alevlerin dölleri saçılıp etrafa,

Tüm evren gebe korlara

Heryer günah yanığı...

Cahillerden tutunan dilek ağaçları köklerini basınca tuza

Döküldü çabutlar dallardan uzağa

Kalmadı gelinlik kızların çarşaf lekeleri ve doğmamışların sevişmeleri...

Gül ağaçları dibinde çelik çomak oyunları

Yıkıldı evler...

Siz zavallılar evren iki dirhem bir çekirdek olup sardı düşlerinizi

Zenginlik neydi ki ellerimin is lekesi

Kaptırıp kendimi yolun soluna göremedim sağımdan geçenlerimi

Gözlerimin rengi akarken yastığa

Kahrolası nefsim uydu yine dört bacaklıya

Yazmak için biriktirdiklerim belimin gamzelerinde boğuldu...

Hadi gel

Hadi gel

Güneşten renk alıp gel,

Hayır dokunmasın tenine alevlerin merhameti...

Yıllar geçtikçe unuttum o günü

Ahmak başımı yasladığım yerde sancılar birikti...

Hadi gel yeni kafesler ve kurt kapanları var bahçede

Sana tuzaklarım...

Öyle çok özledim ki seni ve bir o kadar unutarak yaktığım takvimleri

Sana inat ama yine seninle...

Hadi gel!

Gelmelisin...

Tenimin rengi unutmadan

Ve değişmeden inançlarım

Bir yaprak daha düşmeden çınarın köküne

Üzerine okuyup üflediğim küfürlerimi duymadan

Şiddetli sancılarım arasında gelmelisin

Bugün eylül bugün hazan

Gittiğin ay içinde tutunup gurursuzluğuma

Yüzümden düşen bin parça eşliğinde

Vücuduma çakar gibi çivilerini

Bir tahta parçasına tutunup

Kahvelerin hatırı için gelmelisin

Hadi gel...