Ceylan Aynaları

Kendiliğimden sallanıyordum

Arada bir birşeyler kopuyordu

Yavaş yavaş tekrar görüntüler akıyordu

Bir yerlerde bir bebek sanki ilk adımlarını

Çabalıyordu

Üstümde yaralar vardı

Hepsinin içinde turna gözleri

Kanları kirpiklerinde donuyordu

Şarkılar geliyordu

Ama bu sefer güzel sesler suskun.

Ben ve ağaç aya bakıyorduk gölden

Sulara durun dedim

Aktılar

Boyunca uzanıyorlardı furlar ensemde

en senden olan en sen gibi canı uçmuş furlar

Bizi tutturduğun takvimlerin

Yokluğu beyaza seçmiş

Alakasız saçların

Diyorum unutsam kendimi

Bu uçları feryat figanlara

Aynalar tutsam

İşte o zifirde bir siluet olsam

Sekişine mani olmak için

Sana bakıp kusurlar bulsam..