Çığlık

engin denizlerdeyim

kuma ayak vurmadan

ritmik saymada taneler

insan kendindeyken özgür

kadim benliğiyle buluşup

iç yolculuğu başlatana kadar

zihin su halinde yalın

çelişen düşüncelerin çarpışma buhurudur

yüzde beliren "Eureka!"

görünmez duvarlara vurunca

başladı yeni arayışlarımız

yok mudur her insanın d/eğerleri

ve eşiğinde olduğu niceleri

herkesin tek derdi kendi s/öz varlığından

yalnız ögeli dönenceler kurmak

sonsuzluk algısıyla bezeli yörüngemiz

dokunabildiğimiz umutların şarjı kadar

eğlenceyle boğmak kendini

düşünceden üşürken

eylemin ateşine sokulmamak

alma döngüsünde

uğramamak yakın kumsallara

hayat beklenen fırtınasıyla

beklenmedik bir anda

gövdemizden duyuracak çatırtıyı

ertemizde

son hep aynı son

bizden sormayacaklar bizi

14ekim17

"Eureka!" : Onu buldum.