Çığlık

sen sultanım

güneş şemsiyesinden gölgelen

ben ateş içeyim

ne bedbaht

yıkıldı masal şehrimiz

altında ezildi kalbim

yüreğinde

mısra olmadığım andan beri

kendimi atıl düşünceler hissinde

gördüm

serbest adımların var artık

tökezlemeden

ben engellinden mugayir

sözler köşkündesin

kaleminin mürekkebinde

adım sızlamıyor artık

çığlığım

bir şamdand yanıyor

üşüyen yaz

yanan kışım artık

yazık:

sancılarım

izole edilmiş

ve kalbîm bakışlarının tecridinde

uzaksın, çok uzaksın

yıldızlar öte uzak

ben sende yokluk

ben sende silinmiş ad‘ım

-n u r e t t i n ÖNDER