Çıkmaz Gökyüzü

Ne güzel olurdu şimdi

Doğsaydın geceme

Gülseydin karamsarlığıma

Karşılaşır mıydık aynı çiçekçide

Denk gelir miydik çıkmaz sokaklarda

Ne iyi ederdin gelseydin

Solmuş çiçeklerin bana ait olmadığı

Söyleseydin bunu bana

Hediye etseydin en içinden

Verseydin solmayan çiçeklerini

Kalbime kursaydın bahçelerini

Ne de kötü oldu şimdi

Gündüz gözüne çıkan yıldızlar

Güneşin soluk yüzünü

Vurdular yüzüne

Geceleyin doğmayan ay

Ağlıyor yavaş yavaş

Damlaları süzülüyor ayrılığın arasına

Kapanmamasını istercesine bu mesafenin

Dolduruyorlar birer birer damlalarıyla

Ayrılık nehrini

Ruhumun derinliğini