Çıkmaz Sokak

İnsan ne tuhaf;

en çok yanında olmak istediğin

bir an önce gitsin, uzaklaşsın istersin

onu görebileceğini bilmek

ve görememek

bu çok zalimce...

Unutmanın yumuşacık tüylü bir hırka gibi

ruhunu saran rahatlığına kavuşmayı arzularsın

çaba sarf edecek gücün kalmamıştır

unutmak için bile

yardım dilenir hale gelmişsindir

hayattan ve olayların akışından

Unutmaya çalıştıkça

bilirsin... Unutamayacağını

Hiçbir yere çıkmayan

boş bir sokağa bakar kalırsın...