Çıkmaz Sokaklaradır Adımlarım,

Bir bilinmezedir attığım her adım

Amaçsız ve serserice

Yolum ne tarafadır, yönüm neresidir belirsiz

Her köşe başını dönüşümde,

Çıkmaz sokaklaradır adımlarım

Bir zamanlar yürüdüğüm tüm yollar sana çıkardı

Bilirdim yolun sonunda sen olduğunu

Adımlarım amaçlı ve emindi

Gölgem peşim sıra koşardı soluk soluğa

Kendime yetişmek için

Ve çoğu zaman yorularak pes ederdi

Senli günler ve geceler bir başkaydı

Gündüzler güneş keşke akşam olmasa der

İstemeye istemeye akşam vaktine varırdı

Arkasında kızıl ışıklarını bırakarak

Mehtaplı gecelerse bitmek istemezdi

Ay şafağa varırken temposunu ağırlaştırırdı

Geceden çıkmamak için

Her anımda yalnız sen vardın,

Gölgemden hatta kendimden yakın,

Şimdi o kadar uzaklardasın ki

Gölgemde, kendimde sensizliğin içinde yitmiş

Sanki yaşanmamış hiçbir şey

Bir varmış, bir yokmuş gibi

Yürüyorum amaçsız ve serserice

Adımlarım varıyor hep çıkmaz sokaklara

Hasretinin yangınında öyle yorulmuşum ki

Bana yetişemeyen gölgem şimdi benden önde gidiyor

Seni bulduğunda kim bilir neler anlatacak

Ama ben duyamayacağım

Gölgem o kadar hızlı ki artık yetişemiyorum