Çıktım

Korkuyla ümit dolanırken ayaklarıma,

Rüyalarımı yeşillere boyadım.

Sancılı fısıltılarla ayağa kalkarken,

Kıpırdanan vicdanıma döndüm.

Gevelenen izlerde,

Yarımlık nefeslerle yüreğime koktum.

Kımıldanırken gözkapaklarım,

Mavi deniz biriktirtirdim .

Zikirleşen duygularım,

Dile geldi , daldığım vakit.

Döndüm yarım yamalak yollardan,

Örterken ince bir yaprak üstümü.

Yıkadım sürekli , kıymık batmış ince hesapları,

Bildim kök salmış , dilendiğim ruhum.

Boşaltırken manasız yalanları,

Bıraktım eksilen ömrüme.

Dolanırken seralarda mevleviler gibi,

Elimde hep bir eksik.

Olsun besmeleyle çıktım yola,

Korkuyla ümüt arası sıvazlarken,ilahi parçalarımı.

Ve....açtım sandığımı,

Aldım kitabımı çıktım.

ÇIKTIM...

Toprağıma su vermeye.

Yakalandığım fırtınadan,

Yeşiller örmeye