Çırağının Tulumunu Değiştir Usta

Acemi bir çırağıydım yaşam denen ustanın

Her acının kirini

Ömrüme siliverdim.

Gölü yutmuş bir damlaydım aslında

Özünü yitiren beni sandılar,

Sırtında bir dağ taşıyan

Kum tanesiydim

Görmediler haliyle,

Ben kurudum diye bitti

İğde kokulu bahar,

Rüzgâr beni sürüklerken

Anlamadılar.

Ve ömür böylece akıp geldi bu güne

Acısının izi durur

Çocukluğumun,

Ayağıma batmış bir çivi gibi.

Ömrümün orta yerine

Döşenmiş mayındı sanki,

Üstünden atlayıp geçtim

O yüzden gençliğimin.

Bu tulum eskidi usta

Yenisini isterim.