Çıt Çıkmıyor Kalbimden
Her şey yanacak günü geldiğinde
Ellerinle tek tek biriktirdiklerin,
Hepsi yok olup gidecek.
Bir gün çok seveceksin,
Bitecek...
Sudan sebepleri bahane edeceksin hem de.
Sus pus olacaksın
Çıt çıkmayacak kalbinden...
Loş bir ışık, karşındaysa boş bir koltuk
Daracık odanda bir aşağı bir yukarı dolanacaksın,
Beynini kemirecek bitmek bilmeyen sorular.
Etrafındaki tek ses, musluktan akan damlalar olduğunda
Anlayacaksın yalnızlığını...
Kocaman bir ahh çekeceksin,
Sonra keşkelerin başlayacak.
Çok iyi biliyorum hepsi olacak bunların
Çünkü son zamanlarda çıt çıkmıyor kalbimden,
Dolanıp duruyorum dar odamda.
Dilim damağım da kurudu,
Anlatmaya mecalim yok yalnızlığımı.
Beynimi kemirmeye başladı bir şeyler
Başında bekliyorum kalbimin
Bari son nefesinde seni yazmasa sayfalara bu soğuk parmaklarım.
Keşke son verip ızdırabıma diyebilsem
Unuttum seni zerren bile kalmadı...
s.c