Çivinin İki Yüzü

Ah çektim gölge düştü devrilmedi çerağı

Çırılçıplak geceye yıldızı soruyorum

Çorak topraklar gibi annelerin yüreği

Yıllardır yitirdiğim güneşi arıyorum

Kristal şafaklara sevdalanan her iklim

Güneş battığı yerde doğum sancısı çeker

Dört omuz üzerinde düşünce büklüm büklüm

Zaman bir bir öğütür unu toprağa diker

Kara geceler elbet ışıklı gün getirir

Issızlık ülkesinde çürürken hatıralar

İstikbale bir avuç umut alır götürür

Volkan gibi ruhumu kayalarda yaralar

Düştükçe düşüyorum derinlerden derine

Simsiyah kar yağıyor göklerin üzerine

Kara bulutlar çökmüş ülke yiğitlerine

Bakışlarım hep seni soruyor gözlerine

Saçlarındadır gecem dudağında gündüzüm

Elveda yalnızların anası bozkırlara

Yerler ağzını açmış bekliyor beni hüzün

Zifiri karanlıkta günü çekmişler dara

Tutuşmuş bir yüreğin külünde yanıyorum

Kuzgunlar bayram eder baykuşlar bana aşık

Öte sevdalısıyım içmeden kanıyorum

Ağıt çelikten bıçak ve Resul yolda ışık