Çleyim Sensizce

yine sensiz yalnız ve çaresiz

bir gün daha geçti sesizce

oysa geçen ömrümüzdür

ölüme doğru hüzünlü garipçe

yine güzlerim yolarda kalmış

belki senden bir haber gelir diye

geçen bir yılın ardından sensiz

ölüme doğru yolcuyuz garipçe

dört duvar arasında yalnız

hestayım yataklarda çaresiz

korkarım ölürüm yalnız kimsesiz

ölüm geliyor sesiz garipçe

sen yoksan neyleyim hayatı

baharı yazı hazanlı ömrü

neyleyim söyle kokmayan gülü

sensiz yaşamaktansa ölürüm garipçe

mezarımı yol üstüne kazsınlar

sevgili kurbanı garip desinler

öldüğüme acıyıp özülmesinler

öleyim garip öksüz sensizce