Çocuk

hayatın mecaz anlamında

gerçekleri bulmaya çalışırken

nasır tutan kalbini gördüm

artık büyüyordun çocuk

ellerin kirli gelecegi tutarken

geçmişteki bıraktıgın

masumane yag lekeleri

düşüpte kanattıgın bileklerinden

akan kan izleri

hatırladıgın tek gerçek.

artık büyüdün evlat deyipte

giden bir babanın ardından

içine akıttıgın gözyaşları

seni seviyorum diyipte

giden sevgilinin

ardından besledigi nefret

seni büyütüyordu çocuk.

daha 18de bir çınar olmadınmı sen

tek anın ir kavga degilmiydi.

avaz avaz bagırırken gece

sen degilmiydin tek başına sokakta kalan.

artık büyüyordun çocuk

ve korkuyordun gelecegin pisliginden

mecazi kavramları bırakıyordun ardında

ve pis

nankör

duygusuz...

bir gelecege yol açıyordun

ve artık ölüyordun çocuk

farkında olmadan

yavaş yavaş....