Çocuk Kalmak

Yaramazlık yapıpta

Kırdığı camın çerçevesinden bakan çocuk gibiyim...

Ne kadarda kolay ağlıyorum

Cezama razıyken...

Gözyaşlarımla tanışıyor

Merhametli ellerin...

//Şimdi o küçük çocuk büyüdü...

İnsanın boğazında birşeyler düğümlenir ya

Konuşmak istersinde konuşamassın hani

Hüzün dolar gözlerine

Bulutların gökyüzünü kapladığı gibi...

Yağmur misali akar gider gözyaşları

Yüzünün coğrafyasından sıcacık tenine insanın

Ne kadar gülümsesen de yalandan

Beyninde çakan şimşekler izin vermez

Akıp giden bu seli durdurmaya...

İzin vermez gamzelerin gülüşünü inandırmaya...

Kalbinde biriktirğin sevgi

Belki yardım eder sitemini haykırmaya

Dudakların şemsiyesi olmuştur kelimelerinin...

Sonra derin bir sessiizlik

Dört bir yandan rüzgar

Uçup giden umutlar

Keşke hiç büyümeseydik...