Çocuk ve Taciz

Şehvani bir istekle, çözer pis uçkurunu

Yüreği korku dolu, masum bir çocuk ağlar

Gözü dönmüş iblisin, kaybetmiş gururunu

Sabi, sübyan çocuktan, sözde menfaat sağlar

Gözünü kör eden şey, bir damlacık et midir?

Erkekliğin ispatı, sapkın bir vahşet midir?

Ne insanlık affeder, ne de dinlere sığar

Gözyaşları sel olur, kirli emele yağar

Çocuk bir de ergense, dünyaya utanç doğar

O körpecik yüreğin, ruhu acı dert sağar

Siyasiler konuşur, içlerine dert midir?

Erkekliğin ispatı, sapkın bir vahşet midir?

Anne, baba perişan, ağlarken yavrusuna

Bir çözüm arıyorlar, bitmeyen korkusuna

Sade bedene değil, dokunmuşlar us'una

İflah olur mu bilmem, gem vurup duygusuna

Onun çaresiz hali, onulmaz ibret midir?

Erkekliğin ispatı, sapkın bir vahşet midir?

Şimdi ceza vaktidir, vukuatın itine

Birisi dur demeli, utanmaz şehvetine

Lime lime etmeli, kan dolmalı etine

İnanıp adalete, sığındık kudretine

Boynumuzda vebali, öfkemi hiddet midir?

Erkekliğin ispatı, sapkın bir vahşet midir?

Olmaz böyle adalet, rızası vardı demiş

Kimseden utanmadan, sinsice gülümsemiş

İkinci mahkemeye, hasta diye gelmemiş

İnanmış ona hakim, ceza bile vermemiş

Bağladık dilimizi, küfür etsem sert midir?

Erkekliğin ispatı, sapkın bir vahşet midir?