Çocuklar

Çocuklar

Daha ondokuz yaşındayım,

bir sevgilim bile olmadı

ellerim kitaplara kelepçeli

ve sırtımda Yokluğun yükü

Adım Ali ismail Korkmaz

Dünya için okuyorum

Halkım için savaşıyorum

Hak yolundan gidiyorum

Daha ondokuz yaşındayım

sızmış sinsice Gazlı sis

Tomalar barikat kurmuş

kulaklarımda çığlık sesleri

Adım Ali ismail Korkmaz

etraf kaçışmakta

yeşiller kap karanlık,ağaçlar sökük

insanlar yaralı

Daha ondokuz yaşındayım

bedenim acılar çekmekte

her tarafım kan revan içinde

Başımda Polisli yumruklar

Adım Ali ismail Korkmaz

Daha ondokuz yaşındayım

Geri dönüşü olmayan yerdeyim

Kavgamı size emanet ediyorum

beni Unutmayın Çocuklar.......

Beni Vurdular

Ben Şehit oldum