Çocuklar Dövmeli Beni
beni evirip çevirip dövmeli çocuklar
uykularda neden ben yokum
oyunun neresinde mızıkçılık yaptım
kime ne dedim
nesini çaldım yoksulluğun
çimdik atıp kaçtım mı sokak kavgasından
beni evirip çevirip ıslatıp ıslatıp dövmeli çoçuklar
içimi harabeye ceviren o kan akmalı
beni halen bu salıncakta sallayan kemiklerim de kırılmalı
ve hiç bilmediğim duygular zindanlarıma sorgusuz yerleşmeli
zaman bu kadar yüz bulmamalı benden
biraz daha basmalı ağırlığını
geçip gitmeli vedasız
karartma günleri
sevilecek bir yanım kalmamalı
öpülecek dudak
okşanacak saç
tutulacak el
okunacak kitap
yazılacak şiir
içilecek su
yükseklerde sevdiğim kuşlar yere düşmeli
ve düşmemeli tek bir damla
hesabını vermeden
dağılıp gitmeli sisler gibi herşey
afetler yaşanıyor dört yanımda
yol kenarlarına yıgılıyor bedenim
gürültülü boşluklarda kan tutan sözcüklerim
tanımak yetmiyor kendimi
tutunmalıyım dallarına ağaçların
ağaç eğilmeli bir yanıma
dokusunda çözmeliyim bu dünyayı
çözemezsem eger
bir daha dövüp beni çocuklar
yalvarmalıyım oyunlarına girmek için
ve hep orda
oyunda kalmalıyım
02-06-2009