Çocukluğum

İçimde yangını yağmurun

susadıkça büyür uçurum

düştükçe sabırsız

gözlerin çağrılı

istanbul arar uykum

sabahı istanbulun

düşüyorum

kanatlarım ateş

acısız bir manzara

siyah bir gökyüzü

gittiğimiz yeri görüyorum

Çocukluğumdan geliyorum

ıtır kokulu evimiz

sen çiçekleri seviyorsun

saçların kadın

sisli sokakları düşlerimin

birbirine benziyor

sokakta bir kadın yalnız

saçları sabah

sana benziyor gülüşü

yetim çocukluğumdan

çocukluğa açlığımla geldim

ayaklarım çıplak

gözlerinde telaş

ben uçurumda bir kuş

kanatlarım ateş

gözlerinde yağmur

ellerim yaralı

ayaklarım korkak

sen etrafımda sis

cisim cisim işlemektesin

Çok uzakta çocukluğum

yalnızlığımın içinde

yalnızlığım sen

durmaksızın geliyorsun

ellerin kadın

dudakların ateş

hayallerimi dolduruyorsun

bir tutam tutku

birikiyorsun

içimde çocuklar gibi

birikiyorsun