Çocukluğumda

Benim çocukluğumda bahçemize serçeler konardı

Kar yağdığında

Annemin sofra peşkirinden silkeledigi ekmek kırıntıları onların kursaklarina girerdi

Benim çocukluğumda komşularımız vardı

Tezekle yanan sobada ısınırdık

Tandırda pişen ekmekleri bölüşürdük

Otlu peynir katığımızdı

Zeytini bakkaldan gramla alır, bir lokmada türketmezdik

Benim çocukluğumda sütlü buğday ile çedene kavrulurdu ekmek sacında

Karpuz çekirdekleri cerezimizdi

Kırtlama çay içerdik

Oyle; kestane falan yoktu bizim oralarda

Ama huzur mutluluğa dönerdi

Benim çocukluğumda insanlar birbirlerine ters bakmazdı

Komşunun derdi derdimizdi

Gurbete giden, karısını, kızını komşuya emanet ederdi

Kimse kimsenin namusuna göz dikmezdi

Benim çocukluğumda ihanet olmazdı

Ne sevgiliye

Ne de Vatana

El eleydik en çetin fırtınalarda

Toz kondurmazdık bayrağın ayına yıldızına

Benim çocukluğumda tüm kuşlar beraberce kanat çırpardı mavi gökyüzünde

Güvercinler haber götürürdü özlenen sevgiliye

Benim çocukluğumda huzur okunurdu riyasız bakışlarda

Her şey guzeldi

Mutluluk yüzlerde tebessüm olurdu benim çocukluğumda