Çocukluk Düşlerim

Daha çok küçücüktüm

Ellerim kadardı yüreğim

Bir gülüşle görünürdü dişlerim

Pembenin en pembesi beyazın en beyazıyla

Kuruluydu köşklerim

Nerede kaldı benim çocukluk düşlerim

Zaman aldı sihirli değneğimi

Patos gibi ayırdı benliğimi

Kar kırağı çürüttü bedenimi

Sürgün etti firari yıllarımı

Nerede kaldı benim çocukluk düşlerim

Büyüdükçe gördüm yalanmış sarık

Kimi sevsem bağrımda koca bir yarık

İnsan olan insana kıyar mı yazık

Dünde kalan yaşlarım bugünüme tanık

Nerede kaldı benim çocukluk düşlerim

Çok şey istemedim ki yarına dahil

Kelamlar eksik insansa cahil

Şimdi bende oldum sersefil zibil

Nerede kaldı benim çocukluk düşlerim