Çocukluk Eskidendi

Daha dündü,

Çocukluğumun tozlu,

Sayfalarında gezindim.

Çelik çomak,

Kör ebe oynadım.

Ne zenginmişiz biz

Tulum peynir,

Gerçek domates yerdik.

Bastığım yer toprak

Asfalt neymiş bilmezdik.

Sınır yoktu köyümde

Ne site bekçileri

Ne askeri bölge.

Hayat koca bir park

Oyun seçmek için

Mevsimler beklerdik.

Ne ekmek azdı

Ne yemek

Ne zaman biterse

Oyun

O zaman dönerdik eve.

Biz gerçek çocuklardık.

Çocukça yaşadık.

Şimdi sormayın,

Anlatmak öyle zor ki

Biz hiç böyle çocuk olmadık.

Her yer beton,

Plastik bir oyun alanı.

Zaman dersen programlanmış

Adım atan çocuk değil,

Kurgulanmış bir robot.

Bilgisayar oyunları çağı artık

Gelişmişlikmiş meğer;

Büyüklerin oyunları

Çocuk oyunu diye

Yutturuluyor.

Gerçek olanla oyun

Karışmış birbirine,

Vurulup yere düşen

En masum, zavallı

Çocukluk çağı.

(Ocak 2010)