çocuktum(1)

Ses var bana filizlendiğin yerden lütfen

Hem ağac olmasını bilen çocuktum...

Kuş gölgeleri vardı baktığım duvarlarda

Hem hayal kurmasını seven çocuktum

Anlamaya çalışırken mavinin derinliğini

Aşkın eflatuni rengini,gönlüme sürerdim

Kuşlar havalanırdı,bulutlar derdest olurdu

Hem annesini kaybetmiş çocuktum

Kızılcık ağaçları büyürdü rüyalarımda

Kızılcık şerbetini sevmeye başlamıştım

Gülerken kankırmız,konuşurken susardım

Hem kelimelerimi unutan çocuktum

Kalbimin kara tahtasına, tebeşirle adını

Gözlerimin gözbebeğine,suretini çizdim

Kim görse beni,önce seni sormaları bu

Yüzden

Hem sevmesini çok iyi bilen Çocuktum

Dalgınsular kadar dalgın yolumda akardım

İsimsiz ağaçlarda bir ıslık gelirdi ardımdan

Metro vakti,sabahın köründe yakalanırdım

Koşuksuz,parasız,sigarasız,mutlu çocuktum...

sen gel,söz sana,gitmesini çok iyi bilen çocuğum...