Çölde Beklenen Mutluluk Yağmuru...

Yordu beni hayat.

Derin derin nefes alır,

Hüzünlere takılır oldum.

Mutluluğun peşinden koşarken.

Acılara tutunur oldum.

Yorgunum tepeden tırnağa,

Tükendim baştan aşağıya.

Talan oldu bütün şevkim.

Sam yeli değdi umutlarıma.

Ve sonunda .

Şair ettiler beni bu genç yaşta.

Yolun başında yenik düştüm hayata.

Hayallerim defolu,

Çiğnendi sanki ayaklar altında,

Sevda kalem istilada,

Yaşama dair bütün cephelerim ha düştü ha düşecek...

Anılar yordu beni.

Yem yeşilken döndüler çöle,

Ne kuşlarım kaldı ötecek,

Ne de mis kokulu çiçek,

Yalnız yeşerme umuduyla kuruyan bir tomurcuk.

Su taşıyorum gönül hanemden,

Her seferinde kalmıyor bir damla bile,

Yoruldum artık taşımaktan.

Yağ ne olur mutluluk yağmuru...