Çölleşir Miyim
pir'e desem uyanır mı
ki o curaya bastığı isyan
canımı yakan işaret parmağını dokunduğum yerde ki o yangın harlatan acım
kana, kanın karışıp ve akarken nehrin ters tarafına boğulup ulu orta yutkunmayı unutuşum
göğüs kafesine inen o zor yolculuğun telaşı
yorgunken bir de
bir de zamanı tüketen saç telimi
bırakıp avuçlarına
parmaklarımda alfabenin ilk harfinde kalışım üstelik
dudaklarım kırışırken
öpmeyi unutan mazimin,
okul çocuğu ürkekliği sararken avuçlarımı, ince belli bardakları tutarken titreyişim
korkuşum kırarım diye cam kırıklarını
ya saplanırsam
gözlerine, kirpiklerine saklanırsam
eski bir bıçak gibi
ağlarsan sen eğer
şehirler ters dönerken, sokak çeşmelerine diz koyup kan dolusu
kurnalar hüznünü biriktirse, nisan yağmuru gibi
ve ıslanırsan kızıl saçlı
o kayan yıldızın peşinde saklanırsan
meçhul gidişe takılırsa haren
kalır mıyım buhranlaşıp
nesli tükenmiş çekirge misali
susarsa türküler içimde
ya şehirde kaybolursa sesin
göremez isem
Gemlik'e doğru Veli gibi denizi
çölleşir miyim.....