Çömlekçi Güzelim

ey gidi karadeniz

gece zeytin gibi karasın

gündüz ayder gibi yeşile çalar mavin

kimse bilmez rengini

aslında yumurta sarısı gibi sarıdır rengin

sarı saçlı bir çömlekçi güzeli

gözleri yeşilli mavi

hamsi gibi kıvrak

duruşu ağlamaklı leylak

öpmeye kıyılmaz bu zilli

bildik camekan dilberi

tanınmamış sabahçı kahvesi eğlencesi

dalgalarıyla savaşırken gece hırçın

şafak sökerken durgun

bir alaborada suskun

dediğim gibi çömlekçi güzeli

hizmeti hörmetin kadar

bazen boş çekersin ağları

kadın gibi küser

bazen vira vira

oynar saçının tokaları ağda

sarılası gelir insanın ince beline

evde kadın kıskanır bu sevgiyi

bazen huysuzlanır yine der

ağzından düşmüyor sevgilin

oy Karadenizim oy derim

benim sarı saçlı çömlekçi güzelim

gözleri yeşil çakırlı mavi

hamsi balığı gibi kıvrak

öpmeye kıyamadığım zilli...