Cüce Emziren Gece

kirli

damarlarda ölüm fermanı

şeytan şehvetin kollarında hazır

denerken bir serumu dilsiz nöbetinde

ölüm hangi dilde ayıp olur abanırken geceye

sakil

dönünce ıslık çalar ases

yer kaplamaz ayinlerde yakarı

kefenler aynı kumaştan kirlenen umutlara

gece tülleri aynı siyah ağıtlara sarılan

emzik

sallanıyor gece lambalarından

sol yanı irin sağdan emiyor cüce

dişlerinde bonfile gevelerken hazımsız

indirmeye it artığı bir yudum şarap

dönüş

çöpler üretime yeniden

cam ayrışımdan masalara

kağıt tekrar içli şiirlere deminden

insanın dönüşümü tekrar geldiği çöplüğe

02.09.2009

gecenin narin kollarına sığınıyor sokak çocukları emziriyor alabildiği karanlığı içine

dönüşüm oluyor da umuda yüreğe işlenen yaralar hep kemiriyor hayatın kollarında...